Skip to content

VERGETEN HELD

Wederom een vergeten held,
die z’n spoor van tranen achterliet.
Ver van huis,
een bittere schim van angst.

Ik bracht mijn avond rouwend door,
al deze ellende die m’n gedachten passeerde.
Rustend in een schaduw,
een schaduw van lege dromen.

Herinner jij je lang geleden?
Toen ik nog leefde met vrienden,
in het hotel der zonneschijn.
Vervelende dagen vulden de week.

Ik raakte echter gewend aan de eeuwig groene tint.
Weken van werken, nachten vol tv.
In plaats van een bed van bloemen,
koos ik het rotsachtige pad.

Geef me beschutting voor enige tijd.
Ik ben nu al te lang hier in de kou.
Een prettige plek om te slapen,
een vuurtje om te lezen,
na de nacht zal ik weer vertrokken zijn.

Mijn vlucht bleek een verkeerde keuze te zijn.
Ik betaal nu voor m’n lege hoofd.
Neem me mee terug naar dat vuur van je.
Het beste wat ik ooit heb gehad.

De velden van eer roepen mijn naam,
terwijl m’n gedachte een wankelend koord is.
Zal ik vannacht de vlucht gaan maken,
de vlucht naar het circus van de eeuwigheid?

Ik voel me als een oude zwakke gevangene.
Koud bloed stroomt door m’n ogen,
terwijl ik wazig staar naar de bron,
de bron van haat en pijn.

Geef me beschutting voor enige tijd.
Ik ben nu al te lang hier in de kou.
Een prettige plek om te slapen,
een vuurtje om te lezen,
na de nacht zal ik weer vertrokken zijn.

Mijn vlucht bleek een verkeerde keuze te zijn.
Ik betaal nu voor m’n lege hoofd.
Neem me mee terug naar dat vuur van je.
Het beste wat ik ooit heb gehad.

Tonny de Rouw
Tonny de Rouw Administrator