Skip to content

TRAAN UIT DE LUCHT

Vanachter het glas vandaan,
beroer ik je gezicht.
Jouw lach, zal ik me eeuwig herinneren.

Als ik langzaam vooruit beweeg.
Jou achterlatend.
Het laatste wat ik zie
is een traan in je ogen.

Deze trein wacht voor niemand.
Dus ik wuif je vaarwel.
De regen valt op het raam.
Als een traan, die neerdaalt uit de lucht.
Uit de lucht.

Ik raas door deze streek.
En het landschap verandert langzaam.
Van de zee naar de bergen,
m’n gedachte is vol met smart.

Jouw gezicht nog steeds achter het venster
en de trein stopt voor een korte tijd.
Wederom twee mensen nemen afscheid,
zeggen vaarwel.

Deze trein wacht voor niemand.
Dus ik wuif je vaarwel.
De regen valt op het raam.
Als een traan, die neerdaalt uit de lucht.
Uit de lucht.

Deze trein wacht voor niemand.
Dus wuif ik je vaarwel.
De regen valt op het venster.
Als een traan, die neerdaalt uit de lucht.
Uit de lucht.
Als een traan, die neerdaalt uit de lucht.

Tonny de Rouw
Tonny de Rouw Administrator