Skip to content

SLECHTS EEN KLEINE STAP TERUG

Van een schilderij, gemaakt door een Vlaamse schilder,
dat me naar Madrid leidde, is het slechts een kleine stap naar geschiedenis.
De manier waarop hij penselen hanteerde,
maakt het gemakkelijk voor te stellen, hoe het leven toen was.
Om de diepere betekenis van de afbeeldingen te doorgronden,
ging ik naar een nabijgelegen klooster.
Wanneer er verder niemand in de buurt is, de volkomen stilte,
een geboortegrond van creativiteit.

Een droom verscheen voor de schilder, toen hij de tuin inliep,
een vorming van (zijn) geest.
Bij de hand genomen om een beeld te schetsen van de toekomst,
verleden werd achtergelaten.
Deze verbinding met vijftiende-eeuwse cultuur,
vol met mensen op weg naar hun dagelijkse werkelijkheid.
Twintigste-eeuwse verwachtingen,
de laatste halte van deze lijn is station ‘hoe kan ik vrij zijn’?

Ik stap het schilderij in en ben deel van het tafereel.
Ik dans met de mensen en ga zitten op een omgevallen boom,
om een glas bier te drinken, maar het is warm.
Het huis is vol met dieren en de lucht is vol met geluiden.
Ik zie Maria die zwanger raakte en het gerucht doet de ronde,
dat ze het deed met de priester, op de dag van de Heilige Johannes.

De aanvoerder van de marktbende verkwistte zijn geld aan een spel.
Een ‘woekeraar-ervaring’, maar hij krijgt het wel weer terug.
“Deze munt is gemaakt van zilver” en deze leugen is van goud.
Een vrouw leunt naar buiten uit een half geopende deur.
Ze noemen haar ‘het dagblad’, want haar ogen missen nooit een detail,
van wat er gebeurt op dit toneel, dat is me verteld.

(En) ik ben het publiek op de voorste rij en ik vraag om meer!

Luister naar de man, maar ik weet niet of hij de waarheid spreekt.
“Als je ooit dit drankje drinkt, zal je nooit je jeugd verliezen.”
“Maar alleen je geld,” herroep ik.
En Guillaume, hij verloor z’n portefeuille, nadat hij z’n tanden reeds was kwijtgeraakt.
Eruit gegooid door zijn familie, zodat hij nu op straat leeft.
“Een gift is gratis, maar ik voorspel je toekomst voor drie…”

Een lichaam wordt gevonden van iemand, die zelfmoord pleegde.
Het was daar wachtend om gevonden te worden.
Veroordeeld door de samenleving, (en) weer een gerucht doet de ronde…

De schilder gaf deze gestalte de kleren die ik gewoonlijk draag.
Als een visioen vanuit een spiegel:
“Laat (deze) geschiedenis ontstaan en ga terug, voorwaarts in tijd.”

Van een schilderij gemaakt door een Vlaamse schilder, dat me naar Madrid leidde,
is het slechts een kleine stap naar geschiedenis
en een kleine stap terug naar de realiteit…

Tonny de Rouw
Tonny de Rouw Administrator