Skip to content

PLOTSELINGE DOOD

Je had geen kans deze plotselinge dood te ontlopen.
Het was daar vlak achter jou.
Geen rusteloos hart, geen pijn in je hoofd.
Geen signaal om je eraan te herinneren.

Niemand kon je helpen in deze situatie.
Alleen achtergelaten, op een leeg veld.
Deze zwarte schaduw op jacht.
Tussenkomst is ver, ver weg.

Ik denk na over jou en al die levens, verloren in een krankzinnig spel.
Gestorven voor de wildste droom van een natie.
Gevangen in een strijd tussen oceanen van angst.
De waanzin van een rij hout op dit kerkhof van absurditeit.
De onschuld van de anoniemen en de herinnering met een naam.
Het is universeel.

Het einde was sneller aan het begin van de dag.
Ik weet niet wat ik zeggen moet.
Er is geen tweede spel.
Het is slechts een gewone wending van het noodlot,
een samenloop van omstandigheden.

Ik denk na over jou en al die levens, verloren in een krankzinnig spel.
Gestorven voor de wildste droom van een natie.
Ingehaald door een strijd tussen oceanen van angst.
De waanzin van een rij hout op dit kerkhof van absurditeit.
De onschuld van de anoniemen en de herinnering met een naam.
Het is universeel, maar er is geen handleiding
en ik begrijp er niets van…

Je had geen kans deze plotselinge dood te ontlopen.
Het was daar vlak achter jou.
Deze zwarte schaduw op jacht.
Geen bemoeiing, het is té ver weg.

Denk aan hen en al die levens, verloren in krankzinnige spelen.
Gespeeld voor de wildste dromen van een natie.
Twee overtuigingen, niet achterhaald door victorie, maar door angst.
De universele handleiding, té vervallen om de namen te kunnen lezen.
De onschuldigen en de onbekenden, tezamen in een graf.
Aaaah…

Het is ‘t einde van het kloppen van het hart…

Tonny de Rouw
Tonny de Rouw Administrator