Skip to content

OP PAD NAAR ERGENS

Met 35 begon ik me af te vragen; Waar is de plaats waar ik thuishoor?
In het boek van het leven, ‘vandaag’, was de enige pagina die ik kon zien.
Dus op een heldere blauwe dag, ergens midden november,
pakte ik m’n spullen en vertrok.
Waar heen te gaan? Een onbekende weg vóór me.

Na drie dagen wandelen, bereikte ik een dorp, een bord zei; “je bent hier.”
Een huis van God, een café; alles wat achter was gebleven.
Drie oude mannen vertelden me dat hún weg naar ergens,
ergens was achtergelaten, té lang geleden.
Kunnen ze het zich nog herinneren?

Alweer een dag voorbij, wederom een bladzijde te schrijven.
Het verhaal verschijnt, wanneer ik in mijn gedachten kijk.
Dus ik moet weer verder.

In de avond probeerde ik een plaats te vinden,
waar ik de nacht alleen door zou kunnen brengen.
De eigenaar van het huis was zo stil als het graf.
Maar toen begon ze te praten en vier uur later,
het enige wat ik kon zeggen was;
“ik moet nu echt gaan.”
Maar ik zal me je zeker blijven herinneren!

Alweer een nacht voorbij, wederom een bladzijde te schrijven.
Het verhaal verschijnt, wanneer ik in mijn gedachten kijk.
En ik moet weer verder.

Dus luister ik naar de verhalen van een hoofdstuk uit hun leven.
Het doet me realiseren dat ik nog veel heb te leren.
Onbekende aspecten van dit mysterie, kennis blijft hier achter.
Een weg omhoog zoekende. Zal water ooit kunnen branden?

Dus probeer ik de mensen te ontmoeten
die me werkelijk iets te vertellen hebben,
over het leven, de liefde, dromen en eenzaamheid.
En een stille traan valt neer, op een bodem van geluk.
Het laat z’n sporen achter op conclusies die ik slechts kan raden.

Aan ‘t einde van de weg bracht de wind me een lied, vals gespeeld.
En dertig stemmen zongen de woorden voor me.
Dit gezang gaf me de hoop om de antwoorden te vinden
op de vragen in mijn hoofd.
Dus zal ik blijven zoeken.

Alweer een dag voorbij, wederom een bladzijde te schrijven.
Het verhaal verschijnt, wanneer ik in mijn gedachten kijk.

Nog een boek te schrijven, nog een leven te leiden.
Het enige wat ik nodig heb is een beetje tijd.
Zodat ik door kan gaan…
Om door te gaan…

Tonny de Rouw
Tonny de Rouw Administrator