Skip to content

NOG STEEDS VRAAG IK ME AF, WAAROM ?

Waar is de dag, nu de nacht zo ver achter me ligt?
Waar was het licht, toen de zon weigerde te schijnen?
In mijn dromen zie ik mensen overal om me heen.
Maar nog altijd voel ik me als een kaars in de open lucht.

Zo vaak denk ik; waarom leven we tezamen?
Niemand vertelt het me dus de reden is erg ver te zoeken.
Het bloed op de muur, ik zou het graag van kleur willen veranderen.
Maar niets verandert er en mijn tijd gaat langzaam voorbij.

Ik heb op de dag gewacht,
waarop ze mijn hart en ziel kwamen halen.
Ik heb op de tijd gewacht om te sterven en achter te laten……….
Alle herinneringen die ik heb, alle mensen die ik heb gekwetst,
al de tijd die we samen hebben doorgebracht.
Maar steeds vraag ik me af, waarom?

Het ochtendlicht schijnt door een muur van smerig glas.
Het kan de pijn in mijn ogen niet wegnemen.
En als ik huil, mensen stoppen en kijken en horen me spreken.
Maar uiteindelijk zullen ze me hier alleen achterlaten.

Ik heb op de dag gewacht,
waarop ze mijn hart en ziel kwamen halen.
Ik heb op de tijd gewacht om te sterven en achter te laten……….
Alle herinneringen die ik heb, alle mensen die ik heb gekwetst,
al de tijd die we samen hebben doorgebracht.
Maar nog steeds vraag ik me af, waarom?

Ik ben niet de enige die het verdriet weg moet nemen.
Je kunt me niet opsluiten in een cel van helse pijn.
Morgen zal er iemand anders zijn.
We mogen ze niet weer in de steek laten.

Laat nooit een eenzaam mens alleen.
We kunnen het nu allemaal stoppen.
Laat dus al je wapens thuis.
Maar nog steeds vraag ik me af, waarom?

Tonny de Rouw
Tonny de Rouw Administrator