Skip to content

MOEDERS TROTS

Ik ben geboren onder een goed gesternte.
Op een zonnige dag.
Een lachend man in mijn allereerste jaren.
Tot ik m’n eigen weg kon gaan.

En steeds weer als ik m’n mensen ontmoet.
Zeggen ze; “je hebt het goed voor elkaar.”
Allemaal zwaar overschatte verhalen.
Maar dat kan ik ze toch niet zeggen.

Wat deed ik dat ze me zo graag mag?
Heb ik haar dan nooit aan het huilen gemaakt?
Moeders trots, zo noemt ze me.
Tot aan de dag dat ze sterft.

Als ze me belt in de ochtend.
Ontwaak ik en kom uit m’n bed.
Ze vraagt me wat ik zoal doe
en dan zeg ik haar dat dit het beste baantje is
dat ik ooit heb gehad.

Als ze ‘s avonds langskomt.
Zegt ze; “jongen blijf niet te lang buiten.”
Maar als ze is vertrokken, uit het zicht verdwenen.
Start ik m’n motor en m’n dag.

Wat deed ik dat ze me zo graag mag?
Heb ik haar dan nooit aan het huilen gemaakt?
Moeders trots, zo noemt ze me.
Tot aan de dag dat ze sterft.

Wat deed ik dat ze me zo graag mag?
Heb ik haar dan nooit aan het huilen gemaakt?
Moeders trots, zo noemt ze me.
Tot aan dag dat ze sterft.

Over m’n vader rept ze gaan woord.
Hoewel ik weet, ik heb zijn geest.
Moeders trots zal ze me altijd blijven noemen.
Tot aan de dag dat ik sterf.

Tonny de Rouw
Tonny de Rouw Administrator