Skip to content

IK WIL GEEN CONCESSIES DOEN

Mmm, moeder,
waarom wordt deze wereld toch zo koud?
Ik ontwaak op een ochtend in juli
en zie dat ze er niet meer is.

Wanneer ik deze ochtend de wereld in stap.
Krijg ik de oorlogen om m’n hoofd.
En het acht-uur-nieuws van vanavond,
laat mijn dag zo droevig eindigen.

Nee… ik wil geen concessies doen!
Nee, ik wil geen concessies doen!

Starende mensen.
Verloren in tijd en tijd en ruimte.
Aanwezig door hun afwezigheid.
Niet in staat elke dag aan te kunnen.

Maar het kan niet fout zijn, nee het kan niet fout zijn soms,
te denken zoals kinderen dat doen.
Om je zicht te zien door uitbundige kleuren.
En het herinnert me aan mijn kinderjaren met jou.

Nee… ik wil geen concessies doen!
Nee, ik wil geen concessies doen!

Wel, ik wil niet eeuwig leven,
met deze alledaagse feiten.
Ik wil het voelen als een kind,
ik wil het zien als een spel.

En als ik het nooit kan veranderen,
pak ik m’n boeltje op en ga.
Want deze wereld van onverschilligheid.
Wil ik niet echt (leren) kennen.

Tonny de Rouw
Tonny de Rouw Administrator

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.